Սրճարանում մտամոլոր,

Ասածներդ եմ հիշում բոլոր;

Զանգիդ սպասման անվերջ կարոտ,

Փնտրում եմ խոսք մի համառոտ:

Տարված եմ ես անմիտ խաղով՝

Ուզում եմ զգալ ինձ ապահով,

Որ ինձ սիրես ինձնից ուժեղ,

Իսկ ես լինեմ քո զոհն անմեղ:


Դու – իմը չես, ինչ խոսք, դու իմը չես,

Ինչ խոսք, ես թույլ եմ, որ սպասում եմ քեզ,

Եթե դու գաս հիմա ու ինձ ձեռքով կանչես

Ինչ խոսք, ես կվազեմ առաջ քեզ պատկանող շան պես։

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: